در خرگاه خاکستر

295
تو از آن ناکجا­آباد می‌آیی؟
هنوز آن‌جا فرو خوابیده میکاییل در خرگاه خاکستر؟
هنوز آن‌جا حریر روزهای رفته پای­انداز ایوان فراموشیست؟
و فردا­ها
– سواران نجیب جاودان در راه –
هنوز آن‌جا چریک زخمی خورشید را در جنگل رگبار می‌جویند؟
سر انگشتان سبز لحظه‌های سبز
کدامین حلۀ پندار را در کارگاه باد می‌بافند
و در رگ‌های آتش‌دان پیر دشت‌بان خون کدامین کاج می‌گردد؟
تو از آن ناکجا­آباد می‌آیی؟
زنسل پیله آن‌جا یادگاری مانده بر ابریشم برگی؟
۲
من از آن ناکجا­آباد می‌آیم
هنوز آن‌جا حریر روزهای رفته پای­انداز ایوان فراموشیست
زنسل پیله آن‌جا یادگاری نیست بر ابریشم برگی
ندانستم تبار رویش سبزینه‌های شاد
چراغ ریشۀ پنهان خود را در شبستان کدامین چارسو آویخت؟
که جنگل با زبان آبنوسان بر صدای پای باران ناسزا می‌گفت
من از آن ناکجا­آباد می‌آیم
هنوز آن‌جا فرو خوابیده میکاییل در خرگاه خاکستر
و سیمرغ از فراز داربست کاغذین قرن‌ها در سوگ میکاییل می‌گرید
کابل، ۱۳۵۴
نظرات

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More